مردان اعراف - مطالب ترویه و عرفه

...و بینهما حجاب و على الأعراف رجال یعرفون کلا بسیماهم و نادوا أصحاب الجنة أن سلام علیکم لم یدخلوها و هم یطمعون.(اعراف/49 -46)

...و بینهما حجاب و على الأعراف رجال یعرفون کلا بسیماهم و نادوا أصحاب الجنة أن سلام علیکم لم یدخلوها و هم یطمعون.(اعراف/49 -46)

مردان اعراف - مطالب ترویه و عرفه ...و بینهما حجاب و على الأعراف رجال یعرفون کلا بسیماهم و نادوا أصحاب الجنة أن سلام علیکم لم یدخلوها و هم یطمعون.(اعراف/49 -46)
Related image

روز نهم ماه ذی الحجه الحرام را روز عرفه نامیده اند، 
روز عرفه از اعیاد عظیم است اگر چه به اسم عید نامیده نشده است 
عرفه روز نیایش و مناجات با خالق هستی.



خداوندا; 
چنان كن كه از تو بیم داشته باشم، آنچنان كه گویی تو را می بینم
و مرا با تقوایت رستگار كن! اما بخاطر گناهانم مرا به شقاوت دچار مساز! 
مقدر كن كه سرنوشت من به خیر و صلاح من باشد، 
و در تقدیراتت خیر و بركت بمن عطا فرما!..
..
..
و مرا بر مشكلات روزگار، و كشمكش شبها و روزها یاری فرمای! 
و مرا از رنجهای این جهان و محنتهای آن جهان نجات بده 
و از شر بدیهایی كه ستمكاران در زمین می كنند نگاه بدار...
..
..
خدایا! مرا به كه وا می گذاری؟
 آیا به خویشاوندی كه پیوند خویشاوندی را خواهد گسست؟ 
یا به بیگانه كه بر من بر آشفتد؟ 
یا به كسانیكه مرا به استضعاف و استثمار كشانند؟ 
در صورتیكه تو پروردگار من و مالك سرنوشت منی؟
..
..
تو پناهگاه منی، بهنگامی كه راهها با همه وسعت، بر من صعب و دشوار شوند
 و فراخنای زمین بر من تنگ گردد،
و اگر رحمت تو نبود من اكنون جزء هلاك شدگان بودم، 
و تو مرا از خطاهایم باز می داری،
 و اگر پرده پوشی تو نبود از رسوایان بودم....


تاریخ : دوشنبه 29 مرداد 1397 | 11:30 ب.ظ | نویسنده : قلب منیب | نظرات
 

فرازهایی از دعای عـرفه امام حسین علیه السلام

... اِلهى مِنّى ما یَلیقُ  بِلُؤْمى وَ مِنْکَ ما یَلیقُ بِکَرَمِکَ ....

... خـدایـا از مـن هـمـان سـر زنـد کـه شایسته پستى من است 

و از تو انتظار رود آنچه شایسته بزرگوارى تو است...

ـــــــــــــــــــ

اَللّهُمَّ اجْعَلْنى اَخْشاكَ كَانّى أَراكَ وَ اَسْعِدْنى بِتَقویكَ وَلا تُشْقِنى بِمَعْصِیَتِكَ وَخِرْلى فى قَضآئِكَ وَبارِكْ لى فى قَدَرِكَ حَتّى لا احِبَّ تَعْجیلَ ما اَخَّرْتَ وَلا تَاْخیرَ ما عَجَّلْتَ اَللّهُمَّ اجْعَلْ غِناىَ فى نَفْسى وَ الْیَقینَ فى قَلْبى وَ الاِْخْلاصَ فى عَمَلى وَ النُّورَ فى بَصَــــرى وَالْبَصیرَةَ فى دینى وَمَتِّعْنى بِجَوارِحى وَاجْعَلْ سَمْعى وَبَصَرى اَلْوارِثَیْنِ مِنّى وَانْصُرْنى عَلى مَنْ ظَلَمَنى وَاَرِنى فیهِ ثارى وَمَـارِبى وَاَقِرَّ بِذلِكَ عَیْنى اَللَّهُمَّ اكْشِفْ كُرْبَتى وَاسْتُرْ عَوْرَتى وَاْغْفِرْ لى خَطیَّئَتى وَاخْسَاءْ شَیْطانى وَفُكَّ رِهانى، .....
خدایا چنانم كن كه از تو بترسم گویا كه تو را میبینم ، و با پرهیزگارى مرا خوشبخت گردان، و به نافرمانى ات بدبختم مكن، و خیر در قضایت را برایم اختیار كن، و به من در تقدیرت بركت ده، تا تعجیل آنچه را تو به تأخیر انداختى نخواهم، و تأخیر آنچه را تو پیش انداختى میل نكنم.
خدایا قرار ده، بى نیازى را در ذاتم، و یقین را در دلم، و اخلاص را در عملم، و نور را در دیده ام، و بصیرت را در دینم و مرا به اعضایم بهره مند كن، و گوش و چشمم را دو وارث من گردان، و مرا بر آن كه به من ستم روا داشته پیروز فرما، و در رابطه با او انتقام و هدفم را نشانم ده، و چشمم را بدین سبب روشن گردان.
خدایا گرفتارى ام را برطرف كن، و زشتى ام را بپوشان، و خطایم را بیامرز و شیطانم را بران و دینم را ادا كن،
ـــــــــــــــــــ
اَنْتَ الَّذى مَنَنْتَ اَنْتَ الَّذى اَنْعَمْتَ اَنْتَ الَّذى اَحْسَنْتَ اَنْتَ الَّذى اَجْمَلْتَ اَنْتَ الَّذى اَفْضَلْتَ اَنْتَ الَّذى اَکْمَلْتَ اَنْتَ الَّذى رَزَقْتَ اَنْتَ الَّذى وَفَّقْتَ اَنْتَ الَّذى اَعْطَیْتَ اَنْتَ الَّذى اَغْنَیْتَ اَنْتَ الَّذى اَقْنَیْتَ اَنْتَ الَّذى اوَیْتَ اَنْتَ الَّذى کَفَیْتَ اَنْتَ الَّذى هَدَیْتَ اَنْتَ الَّذى عَصَمْتَ اَنْتَ الَّذى سَتَرْتَ اَنْتَ الَّذى غَفَرْتَ اَنْتَ الَّذى اَقَلْتَ اَنْتَ الَّذى مَکَّنْتَ اَنْتَ الَّذى اَعْزَزْتَ اَنْتَ الَّذى اَعَنْتَ اَنْتَ الَّذى عَضَدْتَ اَنْتَ الَّذى اَیَّدْتَ اَنْتَ الَّذى نَصَرْتَ اَنْتَ الَّذى شَفَیْتَ اَنْتَ الَّذى عافَیْتَ اَنْتَ الَّذى اَکْرَمْتَ،
تویى كه عطا كردى، تویى كه نعمت دادى، تویى كه نیكى كردى، تویى كه زیبا نمودى، تویى كه افزون نمودى، تویى كه كامل كردى، تویى كه روزى دادى، تویى كه موّفق نمودى، تویى كه عطا فرمودى، تویى كه بینیاز نمودى، تویى كه ثروت بخشیدى، تویى كه پناه دادى، تویى كه كفایت نمودى، تویى كه راهنمایى فرمودى، تویى كه حفظ كردى، تویى كه پرده پوشى نمودى، تویى كه آمرزیدی تویى كه نادیده گرفتى، تویى كه قدرت دادى، تویى كه عزّت بخشیدى، تویى كه كمك كردى، تویى كه مساعدت فرمودى، تویى كه تأیید نمودى، تویى كه نصرت دادى، تویى كه شفا بخشیدى، تویى كه سلامت كامل دادى، تویى كه گرامى داشتى،


تاریخ : یکشنبه 21 شهریور 1395 | 10:00 ب.ظ | نویسنده : قلب منیب | نظرات
. ترویه چیست ؟
هشتم ذیحجه روز ترویه است، ترویه یعنی ذخیره کردن آب، در این روز زئران خانه خدا از مکه به منی رهسپار شده تا شب را در آنجا گذرانده و صبح روز بعد خود را برای عرفات آماده کنند و چون در این روز حجاج باید برای توقف در عرفات و بیتوته در مشعرالحرام و انجام اعمال خاص منی ، به فکر ذخیره آب می بودند، به آن (یوم الترویه) گفته می‌شود.
همچنین مورخین خروج امام حسین علیه السلام از مکه به سمت کوفه را هشتم ذیحجه یعنی روز ترویه نگاشته اند. 
در این روز امام حسین علیه السلام نامه ای به کوفه برای حضرت مسلم بن عقیل فرستاد با این مضمون که:

«بسم الله الرحمن الرحیم؛ از طرف حسین بن علی بسوی برادران مؤمن و مسلمان؛
سلام علیکم
.... من روز سه شنبه هشتم ماه ذیحجه که روز ترویه است از مکه معظمه بسوی شما حرکت نموده ام. موقعی که فرستاده من بر شما وارد شد در کار خود شتاب کنید و کوشا باشید زیرا من در همین روزها نزد شما خواهم آمد.
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته.


. نهم ذی الحجه

روز نهم ذی‌الحجه روز عرفه و از اعیاد عظیمه است، هرچند به اسم عید نامیده نشده و روزی است که حق تعالی بندگان خویش را به عبادت و طاعت خود خوانده و مؤید جود و احسان خود را برای ایشان گسترانیده و شیطان در این روز خوار و حقیرتر و رانده‌تر و در خشمناکترین اوقات خواهد بود.روز نهـم ماه ذی الحجه روز نیایش و مناجات با خـالق هستی می باشد؛


چرا که در این روز، درهای رحمت الهی بر روی همه بندگان به ویژه گنهکاران گشوده است 


و همه گنهکاران در این روز، چشم امید خود را به خدای خود دوخته اند و از دنیا بریده و 


به خدا نزدیک میشوند. روایت شده که حضرت امام زین‌العابدین علیه‌السلام شنیدند در 

روز عرفه صدای سائلی را که از مردم سؤال می‌نمود. فرمود: وای بر تو. آیا از غیر خدا سؤال می‌کنی در این روز و حال آن‌که امید می‌رود در این روز برای بچّه‌های در شکم آن‌ که فضل خدا شامل آنها شود و سعید شوند. 


در نقلى آمده است که حضرت آدم و حوا پس از هبوط از بهشت و آمدن به کره خاکى،در 


این سرزمین یکدیگر را یافتند و به همین دلیل ، این منطقه «عـرفات» و این روز «عـرفه» 


نام گرفته است. همچنین گفته‌اند که جبرئیل امین هنگامی که مناسک حج را به حضـرت 


ابراهیم می‌آموخت ، چون به عـرفه رسید به او گفت «عرفت» و او پاسخ داد آری ، لذا به 


این نام خوانده شد و نیـز گفته‌اند سبب آن این است که مردم از این جایگاه به گناه خود 


اعتراف می‌کنند و بعضی آن را جهت تحمل صبـر و رنجی می‌دانند که بـرای رسیدن به آن 


باید متحمل شد. چرا که یکی از معانی «عرف» صبر و شکیبایی و تحمل است.




تاریخ : چهارشنبه 1 مهر 1394 | 12:53 ق.ظ | نویسنده : قلب منیب | نظرات